Jordanië

Jordanië 2019

Terwijl ik eigenlijk aan het sparen was voor een wereldreis kwam Kerstmis alweer om de hoek kijken en omdat ik met Kerst in het buitenland wil zijn, boekte ik toch nog snel een reisje naar Jordanië. Mijn interesse voor de Arabische cultuur was na de Marokko reis alleen maar gegroeid, dus ik wilde graag richting het Midden Oosten. Aangezien deze reis ook nog door een woestijn ging was ik meteen om.

12 dagen rondreis Jordanië. Incl kerst en oud&nieuw. Het kon niet beter.

We begonnen in Amman, zouden het hele land doorkruisen en weer eindigen in Amman voor Oud&Nieuw. Ik had heel beperkt research gedaan over het land, ik ging gewoon voor de woestijn. Jordanië heeft een rijke geschiedenis. Onze gids Faisal wist ontzettend veel te vertellen over de geschiedenis van het land en de huidige maatschappij. Een land waar moslims en christenen samen leven in harmonie.

Na de eerste nacht in een matig hotel in Amman hebben we het oude centrum verkend en gingen we naar Jerash, waar we al veel terug konden zien van de geschiedenis. Nog delen van theaters, tempels en straten waar daar te bekijken. Nu ben ik geen groot geschiedenis-fan. Ik had me dus ook niet echt ingelezen. Het is mooi om een ander land te bezoeken en er over te leren. Maar als ik niet met een groepsreis was meegegaan was ikzelf wellicht niet naar Jerash gegaan omdat het me niet echt zou aanspreken. Nu ben ik toch blij dat ik er ben geweest. Het was erg indrukwekkend en dit is pas het begin van de reis!

We vervolgde onze route naar Madaba en bleven daar twee nachten. Na een tegenvallend etentje met de groep nam ik het heft in eigen hand. Ik wilde goed, lekker en Jordaans eten en niet een of andere “vreet-deal” wat ze maar al te graag aanbieden voor toeristen. Zo ging ik op zoek naar iets beters met de app Happy Cow (een app die alle vegetarische en vegan restaurants wereldwijd laat zien). Hoera, ik had een hit! Het was er slechts een maar ik wilde weg van de groep en goed eten. Er haakte 4 vrouwen aan. Na even zoeken kwamen we terecht bij een idyllisch plekje met zitkussens, een haard, goede koffie en heerlijk vegan (!!) eten. Hier was boven het eetgedeelte ook een boekwinkeltje en we hebben ons de hele avond vermaakt. Het tentje Kawon once upon a time was echt een topper; dit was een van die dingen die een reis compleet maakt.

De volgende dag gingen we naar de dode zee. Het water is zo zout dat het een goede werking heeft voor je huid, maar ernstig giftig is als je het inslikt. Je wilt het ook niet in je ogen krijgen. Ik wreef tijdens het dobberen (je blijft dus drijven) in mijn ogen (zooo dom!), was zeer intense traanaanval en jeeezzz dat water stinkt! Je kan jezelf ook nog insmeren met modder en ondanks dat het natuurlijk toeristisch is, was het heel leuk en je krijgt er echt een hemels zacht velletje van. We gingen daarna afspoelen bij een hotel, dobberen in een zwembad en daarna smoothies drinken en kijken naar de zonsondergang.

De volgende dag gingen we richting de natuur! Voor mij begon nu de reis pas echt. Dana National Parc was onze volgende stop. Dana is zeg maar de Grand Canyon van Jordanië. Een overweldigend gebied vol rotspartijen. Het was rustig en prachtig. We hadden kleine hutjes als hotelkamers, dit keer moest je met meerderen een kamer delen. Ik had inmiddels mijn maatjes gevonden. Het was eenvoudig, koud ’s nachts maar sfeervol. Ik merkte dat de groep echt een groep werd. Iedereen was klaar met aftasten en begon zich als zichzelf te gedragen. We hadden een fantastisch trekking van een paar uur met een hilarische gids, die vooral interesse had in de dames 😉 (beetje fout natuurlijk…)

Wat volgde was het beroemde Petra. Het nadeel was dat het die dag erg koud was. Geen top weer om de hele dag in rond te struinen. Maar het was zo ontzettend bijzonder. Faisal onze gids, kon ons veel vertellen over de geschiedenis en de ontdekking van de stad Petra maar op een gegeven moment is ieder zijn eigen pad gegaan. Ik ben met mijn maatjes aan de klim begonnen richting ‘de Schatkamer’. Een lange slingerende tocht naar boven en je bent niet alleen. Naast vele toeristische tentjes, zijn er ook heel veel mensen en ezeltjes die je graag aan de kant duwen. Maar uiteindelijk de top bereikt en je snapt wel waarom dit zo beroemde plek is geworden. Het is bizar hoe deze monumenten zoveel jaar geleden zijn gebouwd, echt overweldigend.

Na de frisheid in Petra gingen we richting het warme zuiden. De Wadi Rum. Eigenlijk dé hele reden dat ik naar Jordanië wilde. De woestijn geeft mij een bepaalde rust die ik zelf ook niet goed begrijp. Wellicht het eenvoudige bestaan, je kan niet anders dus je moet wel overgeven aan de situatie. Ook in de Wadi Rum voelde ik mezelf anders worden, een nonchalance kwam over me. Ik had even schijt aan alles en iedereen en heb mezelf teruggetrokken, boekje lezen, sterren kijken. Genieten van de duinen en de rotspartijen.

Na 3 dagen genieten en touren door de woestijn, gingen we helaas weer verder met de rondreis. Onze laatste bestemming Aqaba. Een zuidelijke plaatsje aan de rode zee, je ziet Egypte zo liggen aan de overkant van de zee. In een zeer lux hotel was het puur genieten en de zon begon ook nog eens te branden. Ik ging mee met de boottrip, waar we heerlijk gingen eten en snorkelen. De laatste souvenirs werden aangeschaft en na twee dagen gingen we terug naar Amman.

In Amman vierde we oud&nieuw. Wonderlijk was ik nu ook weer aan het snotteren, net zoals een stel anderen. Wellicht ben ik allergisch voor oudejaarsavond want het lijkt wel alsof ik dit elk jaar heb. We begonnen in een super leuke tent met live muziek en waterpijp. Een grootse maaltijd. Ik keek me ogen uit. Het was echt een plek waar de lokale bevolking kwam. Prachtige vrouwen en mannen genoten van de sfeer. Wij als Nederlanders staken af en hadden (denk ik) als enige het gevoel van Oud&Nieuw. Later gingen we nog naar een andere tentje waar je alcohol kon drinken (niet mijn idee, ik liet me meeslepen door de groepsdruk). Het was uiteraard een anticlimax want we kwamen daar vet laat aan (verdwaald), wilde vuurwerk bekijken wat er niet was (I knew it, het leeft alleen in NL zo idioot dat vuurwerk..) en vervolgens moest iedereen zijn drankje naar binnen gieten want we moesten weg. De volgende dag moesten we weer belachelijk vroeg opstaan omdat we dan terug zouden gaan naar Nederland. Maar dat is misschien juist de charme van oudejaarsavond, het zou iets moeten voorstellen maar is het daardoor juist niet.

Op nieuwjaarsdag kwamen we allemaal veilig aan op Schiphol. Het was een fantastische reis en mijn liefde voor reizen is alleen maar groter geworden.